سوال مي کنم : چرا نميشه محبوب ترين خلقت رو ببينم؟ . تو مي دوني اما به روم نمياري . من دوباره مي پرسم ... تو از « العجل العجل يا حسين » گفتنهاي اهل کوفه ميگي و از عاشورا . من نمي فهمم ازت صدباره مي پرسم ... باز غرورم رو نمي شکني به جاش امتحانم مي کني .من امتحانت رو رد مي شم اما باز نمي فهمم باز سوال مي کنم و باز ... و باز ... و ... محکم تر از هميشه سوال مي کنم .سخت تر از هميشه امتحانم مي کني .من زمين مي خورم اين بار مي فهمم . تو با مهربوني بلندم مي کني . من ازت خجالت مي کشم: يا رب ظلمت نفسي ... تو اشکامو پاک مي کني ... ديگه اون سوال رو نمي پرسم ديگه مي دونم حالا فقط مي پرسم چقدر طول مي کشه اونقدر چشمام لايق بشه که محبوب ترين خلقت رو ببينم . تو مي گي از همين حالا شروع کن . حالا من يه منتظرم براي اون لحظه . و مي دونم تو از من منتظرتري . تو که هميشه از من به من مهربانتري . پس دستم رو بگير...

اولين نامه غربت رو برا امام حسن(ع) نوشتم ...آخ علي(ع) تو هم كه غريبي!
با سلول سلول وجودم برا دومين بار اينو حس كردم... يه لحظه فكر كردم ايام فاطميه است واينجامدينه ست ... حس كردم دوباره دارن به اشكاي يتيميمون ميخندن.هنوز صداش تو گوشمه كاش كر شده بودم......كاش فقط بخندن ، كتك نزنن.... يه جا شنيدم كه اگه كسي گريه كنه تازيونه ميخوره ولي يه جا هم  ديگه خودم ديدم....با بند بند بدنم ميخوام فرياد بزنم لعن علي عدوك يا علي...واي كه شنيدن زخم زبون و صبر كردن چه سخته! بي شرف ها مادرمون و كشتين بسِتون نبود ديگه دست از دل ماها بردارين....چقد سخته ببيني دارن به تموم هستيت توهين ميكنن ، ببيني دارن قرآن و با افكار شيطونيشون تفسير ميكنن ، ببيني دارن پيغمبرت و با الفاظ نا مناسب صدا ميزنن و كاري از دستت بر نياد...............

«بسم الله الرحمن الرحیم»

آموخته ام كه: عشق مركب حركت است نه مقصد حركت نه زمان .آموخته ام كه: اين عشق است كه زخمها را شفا مي دهد. آموخته ام كه : بهترين كلاس درس دنيا كلاسي است كه زير پاي خلاق ترين فرد‌‌( خالق يكتا) است. آموخته ام كه: مهم بودن خوب است.ولي خوب خوب بودن از آن مهمتر . آموخته ام كه : تنها اتفاقات كوچك زندگي است كه زندگي را تماشايي مي كند.آموخته ام كه :خداوند متعال همه چيز را در يك روز نيافريد پس چطورمي شود كه من همه چيز را در يك روز بدست آورم.آموخته ام كه: چشم پوشي از حقايق آنها را تغيير نمي دهد.آموخته ام كه: اگر در ابتدا موفق نشدم با شيوه اي جديدتر دوباره بكو شم. آموخته ام كه: موفقيت يك تعريف دارد:باور داشتن موفقيت .آموخته ام كه : تنها كسي كه مرا شاد مي كند.كه مي گويد تو مرا شاد كردي . آموخته ام كه: زندگي مثل طاقه پارچه است، هر چه به انتهاي آن نزديكتر مي شوي سريعتر مي گذرد. آموخته ام كه : بايد شكر گزار باشيم كه خدا هر آنچه مي طلبيم را به ما نمي دهد . آموخته ام كه :هر چه زمان كمتري داشته باشيم كارهاي بيشتري انجام ميدهيم . آموخته ام كه : هميشه براي كسي كه به هيچ عنوان قادر به كمكش نيستم دعا كنم . آموخته ام كه: زندگي جدي است ولي ما نياز به دوستي داريم كه لحظه اي با او از جدي بودن دور باشيم . آموخته ام كه:تنها چيزي يك شخص مي خواهد.فقط دستي است براي گرفتن دست او و قلبي براي فهميدنش . آموخته ام كه: لبخند ارزانترين راهي است كه مي توان با آن نگاه را وسعت بخشيد . آموخته ام كه: باد با چراغ خاموش كاري ندارد . آموخته ام كه: به چيزي كه دل ندارد نبايد دل بست . آموخته ام كه: خوشبختي جستن آن است نه پيدا كردن.
 
 

عجب ماه رمضونيه...خيلي دلم گرفته.... عجيب ...... همه حرفم شده يه چي :

 حســــــــــــــــــــــــــــــيـن

 ديوونم كردي ارباب

    اللهم ارزقنا توفيق الطاعه و بعد المعصيه

حرم كوچيك تو مناي عشقه

قبله و كعبه من رو به دمشقه

شما شاه عالمي ما هم فقيريم

اونقده ميگيم رقيه تا بميريم

خواهم که در اين ميکده آرام بميرم

گمنام سفر کرده و گمنام بميرم

عمريست مرا مونس جان نام حسين است

دل خواست که در سايه اين نام بميرم

 اي همه تاريخ مديونت جوان

وي هميشه عشق ممنونت جوان

با تو هستم اي جوان مهربان

 باتو هستم اي مسلمان جوان

 حال تا سر چشم باش و گوش باش

 فتنه دورت را گرفته هوش باش

يوسفم از گرگ ها آگاه باش

با خبر از راه و صدها چاه باش

دور تا دورت پر از اهريمن است

در رهت اي دوست صد ها دشمن است

كافرند اما مسلمان چهره اند

گرگ هايي در لباس بره اند

خیل صیادان کمینت کرده اند

اشعري ها قصد دينت كرده اند

 واي من گر صيد صيادان شوي

وای اگر مجذوب شیادان شوی

عاشق حق پيرو باطل مشو

شیعگی کن از علی غافل مشو

ای جوان مانند زهرای جوان

با علی تا آخرین ساعت بمان

ياعلي

            گر نعمت وصل تو برازنده من نيست

                                   بگذاركه در سايه ديوار تو باشم۰۰۰

كسي هست كه بدونه كه دروغ گفتن و تهمت زدن و غيبت كردن از نظر بچه مذهبيا كجا اشكال نداره؟؟

چيه تو دنياي واقعي خسته شديم از اينكه اداي آدماي خوب و بازي كنيم يا داريم عقده ايميشيم ، ميام تو نت تا يه كم تفريح كنيم و خوش باشيم  ، حتي اگه اين خوش بودن بازي كردن با آبروي آدماي بي گناه باشه.خدا پدر اين ياهو رو بيامرزه آخه آدما ياد ميگيرن چطوري مردم  و سركار بذارن  ، ياد

ميگيرن به دروغ گفتن عادت كنن. آدما ياد ميگيرن با هر مدل آدم با پروفايل مخصوصاونا حرف بزنن . متاسفم برا خودمون كه نمي فهميم همون دروغِ گناه كبيره تو نت هم گناه كبيره است

 همون تهمت كه خيلي از اون نهي شده تو نت هم از بدترين كار هاست.

 همون غيبت كردن كه مثه خوردن گوشت بدن برادر دينيه تو نت هم همون حالت و داره....

 ايكاش يكي يه كتاب در مورد اخلاق در نت و مي نوشت..

 نمي دونم چرا ماها اينقد دوست داريم كلاه شرعي برا كارامون درست كنيم....

 خدايا به ما اين درك و بده كه خيلي از كارا رو كه از سر نفهمي انجام ميديم ، به زشتيشون علم پيدا كنيم.....

سر و جان در پي كار تو نموديم و نشد

هرچه دل داشت نثار تو نموديم و نشد

سوسن و ياسمن و ياس به يمن قدمت

گلِ گلزار تو نموديم و نشد

زرد شد برگ امل ، ريخت به پاي تو صنم

حاصل عمر نثار تو نموديم و نشد

بر سر دار بنوشند شراب از لب يار

سر سراسيمه به دار تو نموديم و نشد

يك دم اين بخت نگون سار مرا يار نبود

كاين دل لاله فگار تو نموديم و نشد

ز چه رو بازار دل آزار دل زار شدي

دل بيمار كه زار تو نموديم  نشد

تو قرار از دل ديوانه ربودي و بشد

دل ديوانه به كار تو نموديم و نشد

......................................

جليل زارع

مثه همه خوبايي كه زود زفتن

سيد هم رفت.

هر سال اين موقع سيد داشت برا مادر ميخوند.

هر سال اين موقع با  ننه ننه گفتن هاي سيد صفا ميكرديم.

ولي امسال فاطميه رو بدون صداي سيد شروع كرديم  و  بدون سيد تموم

شد.

سيد سرطان حنجره داشت .حنجره اي كه اونو خرج اما حسين كرد . هنوزم

كه هنوزه صداي حسين حسين گفتن سيد تو گوشامونه...

۴۰روز تو  كما بود. 40 روزي كه از فاطميه اول شروع شد و به فاطميه دوم

ختم شد   .....شب جمعه ، شب زيارتي امام حسين .ع.نزديك اذون صبح

،هفت مادر ....

سيد دلمون خيلي برات تنگ  ميشه.

خيلي...............

ميگن از اما صادق (ع) پرسيدن شما چقد شيعيانتون و دوس دارين ؟ ايشون

فرمودن :

همان اندازه كه شيعيان ما محبان و دوستداران ما رو دوس دارن.

آقا به خدا ما خيلي سيد و دوس داشتيم

سيدِ نوكر حضرت زهرا،

خادم حضرت رقيه.

يادش بخير وقتي سيد ميگفت :

آرزوم اينه رقيه اي كه هستي نور عينم
وقت مردنم  تو بيايي من گل روتو ببينم

ميگن آخرين جملاتش اين بوده كه به رقيه(س) بگيد منو شفابده...سيد شفا

پيدا كرد...مثه مادرش...

يه چي ديگه خيلي دلمو شكوند  اينه كه :
 

كافيه يه بازيگر يا به قول اونا هنرمند نوك انگشتش خون بياد تو اخبار

سراسري تندي اعلام ميكنن .
 
حالا اين سيد عزيز ما  از دستمون رفته ككشون هم نگزيد خيلي نامردن مثه

همه اونايي كه تهمت زدن براشون خيلي آسونه

آخرين حرفمو بزنم....

راستي ،

سيد قبل اينكه آقا بياد پركشيد.

يادش بخير كه ميگفت:

شنيدم يار نداري...رفيق و غمخوار نداري
بيا خودم يارت ميشم ...رفيق و غمخوارت ميشم

چه ميشود گره از اين دو چشم خسته وا كني

چه ميشود به خلوتت براي من دعا كني

 به آسمان چشم تو منم كه خار ديده ام

چه ميشود كه خار را به دست خود جدا كني

تو اي صفاي ضميرم چرا نمي آيي؟

چرا بهانه نگيرم چرا نمي آيي؟؟

اگرحجاب ظهورت  وجود تار من است

خدا كند كه بميرم ، چرا نمي آيي؟؟

اي تو كه گوشه چشمت غم عالم ببرد

                         حيف باشد كه تو باشي و مرا غم ببرد

براي ما كه خسته جان و دل شكسته ايم نه...

                                     ولي براي عده اي چه خوب شد نيامدي!!!

غلام داري هزار هزار

ديوونه ها چه بي شمار

اين همه سينه چاك داري
ديگه منو مي خواي چيكار؟؟؟

  خار چشمت بودم آقا ،خوب شد

                               خود را از چشم تو انداختم ...

ما به چاي پررنگ عادت كرده ايم !!

امام حسين سه نوع شهادت داشتند:شهادت تن ،شهادت نام و شهادت هدف.

مردم ما فعلا مثل چاي خورهايي شده اند كه چاي كمرنگ اونا رو نمي گيره ، اين عاملي شده تا بعضي اهل منبر براي اين كه مردم گريه كنند،روضه هايي رو  كه از جهت مدرك ضعيفند ،بخوونند.

مردم ما به روضه هاي داغ و پر حاشيه عادت كرده اند و اين گاهي مداح و روضه خوان روابه اشتباه مي اندازه.

شنيديد كه  گريه بر امام حسين حتي اگر به اندازه پر مگسي باشد اجر بي شماري داره ولي  اين درسته  كه ما هر چي گناه بخوايم بكنيم بعد بگيم چه اشكالي داره ما گريه كن امام حسين هستيم.

اين شعري كه پايين نوشتم و بخونيد و نظرتون و بگيد.

خوراك او همه مال يتيم است

گناه او عظيم است

خطا در شهر و هم درقريه كرده

ولش كن گريه كرده

اگر برذمه او حق الناس است

خدا را ناشناس است

براي خود جهان را فديه كرده

ولش كن گريه كرده

ديشب رويايي داشتم:خواب ديدم رو شن ها راه ميرم،همراه با خود خدا و  روي پرده

شب تمام روزاي عمرم و مثه يه فيلم مي ديدم.همونطوري كه به گذشته ام نيگاه ميكردم 

يكي مال خودم يكي مال خدا.راه ادامه داشت تا تموم روزا تموم شه.اون وقت وايسادم و به

عقب نيگاه كردم،بعضي جاها فقط يه رد پا وجود داشت...اتفاقا،اون جاها سخت ترين روزاي

زندگيم بود،روزايي با بزرگترين رنج ها،ترسها و دردها...اون وقت بود كه از خدا پرسيدم:خدايا!تو

به من گفتي كه تو تموم زندگيم با من هستي و منم قبول كردم با تو زندگي كنم.خواهش مي

كنم به من بگو چرا اون لحظات درد آور منو تنها گذاشتي؟؟خداوند جواب داد:بنده ام من ترا

دوست دارم و به تو گفتم كه در تمام سفر با تو خواهم بود من هرگز تو را تنها  نخواهم

گذاشت،نه حتي براي لحظه اي و من چنين نكردم.هنگامي كه در آن روزها يك رد پا بر روي

شن ها ديدي ،من بودم كه تو را به دوش كشيده بودم .

...............................................................................................................................

نشريه خيمه با كمي دخل و تصرف